Tekst: <p>Het project probeert rijden met reizen te verzoenen, de snelweg in harmonie te brengen met het milieu, veiligheid aan comfort te koppelen en het nuttige aan het aangename te paren. De compactheid van het plan heeft tot doel de groene ruimte te maximaliseren, de geasfalteerde zones tot een minimum te herleiden en de functionaliteit van het station te optimaliseren. De opbouw en de functionele organisatie van het station is in spiraal gestructureerd en wordt gematerialiseerd door de patio aan de ingang van het gebouw. Deze vormt het verzamel- en ontmoetingspunt voor de ganse zone. Rond deze centrale plek ontvouwen zich daken als vleugels of koepels in wit PVC-doek op een stalen structuur. Ze kondingen vanop de snelweg het station aan. De verschillende vleugels overkappen het paviljoen waarin alle diensten van het station zijn ondergebracht. Aandacht voor het milieu en duurzame ontwikkeling vormen de leidraad van alle keuzes.</p>
Tekst: <p>Het oorspronkelijk gebouw, een traditionele constructie uit de jaren 60, was uitgeleefd en vergde een grondige renovatie om te beantwoorden aan de nieuwe noden van de gebruikers. De structuur van het gebouw werd ontmanteld. De decoratieve penanten van het gevelmetselwerk werden verwijderd om een panoramisch zicht te verkrijgen op het koninklijk park en het hele zuiden van Brussel. De niet-geïsoleerde oude gevel, bekleed met natuursteen en de aluminium ramen maakten plaats voor nieuwe, ruim beglaasde houten gevels, uitgerust met richtbare zonneblinden voorzien van bamboe-lamellen. Een scherm van met in staal gevatte glazen louvers beschermt het hout van de verdiepingen van +1 tot +5 tegen de regen en wordt aangevuld met een doorlopende glazen luifel op de verdieping +6. Op het gelijkvloers evenals op de hoek van beide straatgevels en ter hoogte van de gemene muren, wordt het louverscherm onderbroken en krijgt de gevel een bekleding van roestvast staal.</p>
Tekst: <p>De opdracht bestond in de reorganisatie van een geklasseerd gotisch huis (1530) en de verbouwing van het achterhuis. In het nieuwe opzet werd de muur op de eerste twee verdiepingen vervangen door een open structuur die de moerbalken opvangt en de trappen draagt. <br>
Voor deze nieuwe, 12 m hoge trappenpartij werd een driedimensionele lijnstructuur ontworpen. Wand en treden zitten onderling vervlochten. De verschillende treden lussen door naar elkaar of blijven net onafhankelijk.<br>
Aldus krijgt de vroegere, zeer donkere traphal een lichtpercolator die zacht gefilterd licht verspreidt over alle verdiepingen en ontstaat een fijnmazig net waarin objecten een plaats kunnen vinden. De volledige structuur werd volledig 3D ontworpen en ook steeds 3D digitaal gecommuniceerd tussen de partijen.</p>
Tekst: <p>Dit kunstwerk stelt de hand van Prometheus, de Griekse god en symbool van kennis, bezieling en creativiteit voor. In het midden van de handpalm suggereert de grillige opening de schittering van het vuur. Door de abstrahering van hand en vuur overstijgt het werk het anekdotische en wordt het vertaald naar een visueel interessante en krachtige vorm. Is de vormgeving strak, dan valt ze op door haar asymmetrie, grillig lijnenspel en helder materiaalgebruik. Zo harmonieert het beeld met zijn omgeving terwijl het er anderzijds ook mee contrasteert. Het beeld (6,30 x 4,60 x 1,87 m) werd vervaardigd uit inox 316L, een extra corrosiebestendige en onderhoudsvriendelijke legering. Op de binnenstructuur van inox kokerprofielen werden dunne platen (2,5 - 3 mm) verlijmd en gelast. De oppervlaktebehandeling is matglanzend.
</p>
Tekst: <p>De gevels van het project ICT 3 en 4 van het Wetenschapspark Arenberg bestaan uit baksteen afgewisseld met grote raampartijen. In de gevels garanderen stalen profielen de stabiliteit van het buitenspouwblad. Deze stalen liggers zijn zichtbaar en creëren een horizontale gelaagdheid in het gevelvlak. <br>
De glazen gevelpartijen worden omsloten door metalen gaanderijen en afgewerkt met een ‘tweede huid’, bestaande uit een strekmetalen scherm dat fungeert als zonwering en als borstwering voor het onderhoudspersoneel. De gegalvaniseerde HEA 160 profielen hebben een lengte van 2,70 m die perfect overeenkomt met de modulering van de kantoren binnenin. Op deze profielen komt een vloer uit gegalvaniseerde volle staalplaat (4 mm). Plafonds en gaanderijen worden met een gegalvaniseerd maasrooster afgewerkt.</p>
Tekst: <p>Naast de renovatie van een aantal gebouwen, plant de campus Sint-Lukas in Brussel ook een nieuwbouw. Een belangrijk onderdeel ervan is het brugvolume dat zich tussen het nieuwe bakstenen torengebouw en de nog te renoveren bestaande neogotische blokken in het binnengebied bevindt. Deze verbinding wordt opgebouwd rond twee stalen spanten waartussen een vloer- en dakconstructie gemonteerd is. Aan de achterzijde bevindt zich een klein spant van 15 m lang en aan de voorkant een spant van 29 m. De hoogte bedraagt 4 m. De lichte dakconstructie is opgebouwd uit dragende gegalvaniseerde geprofileerde staalplaten. De stalen spanten vormen letterlijk een eigentijdse colonnade op hoog niveau. Door de materiaaleigenschappen kan gewerkt worden met beperkte secties voor de duw- en trekstaven.</p>
Tekst: <p>Het Médiacitécomplex in Luik, met zijn 450 m lengte en oppervlakte van 160.000 m2 één van de grootste winkelcentra van het land, wordt gekenmerkt door een indrukwekkende golvende dakconstructie. De bedekking is opgebouwd uit een doorzichtig opblaasbaar EFTE kunststof kussenpakket. Het stalen dak zelf is opgesplitst in 8 delen met een lengte variërend van 30 tot 75 m, onderling gescheiden door een dilatatievoeg. Deze overspannen de winkelgalerij tussen de 10 en 21 m. De complexe stalen structuur is opgebouwd uit samengestelde gelaste kokerliggers met een unieke lengte en kromming. De plaatdikte van de profielen varieert van 8 tot 40 mm. Deze zijn bij voormontage aaneengelast tot dakdelen die nog net transporteerbaar waren over de weg. De kokerliggers staan mee in voor de globale stabiliteit van het dak.</p>
Tekst: <p>Voor de bouw van een flexibel magazijn ontwierp de architect een complex met subtiele mise-en-scène. Belangrijk daarbij was de grote lichtinval. Om dit te bereiken werd een atrium met wintertuin gebouwd. Deze is overdekt met een koepel van meer dan 350 m2. De blikvanger is het rechthoekige bureaugebouw en open-planbureaus met in het midden een met glas bedekt groen binnenhof. Het glas-in-staaldak en de glazen voorzijde laten het daglicht binnen. De draagstructuur van het atriumdak is opgebouwd uit ronde buizen die uiterst nauwkeurig dienden geproduceerd en gemonteerd te worden om spanningen in het glas te vermijden. De koepel van het atrium is 14,23 x 25,15 m en weegt minder dan 10 ton. Staal combineert alle facetten die een lichte, sterke en flexibele dakconstructie garanderen.</p>
Tekst: <p>Voor de uitbreiding aan het bioscoopcomplex Decascoop in Gent werd een nieuwe stalen luifel ontworpen, die in de hoogte een verloop heeft in twee richtingen. Dit houdt in dat geen enkel identiek vakwerk kon toegepast worden. De uitwerking van dergelijk uitkragend concept was enkel mogelijk in een 3D-staalstructuur. Belangrijke randvoorwaarden voor de positie van de kolommen zijn het naastliggend gebouw en de ondergrondse kelder onder deze te bouwen luifel.<br>
De structuur wordt gedeeltelijk vastgezet aan het bestaande gebouw, dit teneinde de horizontale windlasten op te kunnen nemen. Aan de achterzijde steunt de structuur op kolommen. Aan de zijkanten is er enerzijds een kolommenstructuur, anderzijds een drieledige kolom. Gezien deze diversifiëring van steunpunten, werkt elk vakwerk op iedere as op een andere manier.</p>
Tekst: <p>Voor 79 concerten over de hele wereld bestelde de Ierse rockgroep U2 ‘The Claw’ of ‘De Klauw’, een 28 m hoge staalstructuur met een centrale spits die tot 51 m reikt. De constructie steunt op 4 gebogen pijlers waarin licht- en geluidsapparatuur is ondergebracht. Ze overspant 60 m zonder dat ze voor het publiek het zicht belemmert. De 250 ton zware staalstructuur wordt in vier dagen gemonteerd en in twee dagen weer gedemonteerd. Elke gebogen pijler bestaat uit 13 trapezoïdale vakwerksegmenten, voorzien van lashaken. De segmenten zijn opgebouwd uit dikwandige warmgevormde buizen. Alle buisuitsnijdingen zijn gerealiseerd met CNC-machines en gelast met behulp van specifieke mallen. Dankzij een nauwgezette gelijke uitvoering zijn de segmenten onderling verwisselbaar, wat de installatie vergemakkelijkt.
</p>
