Tekst: <p>In dit project werd het bovenste gedeelte van het gebouw aangepakt als een omgekeerde duplex. Er werd een bovenbouw met een skelet van hout en staal gerealiseerd om er het salon in onder te brengen. Teneinde de toegang tot het appartement mogelijk te maken, werd een driedimensionele metalen structuur in de scheidingskoer tussen de 2 gebouwen opgetrokken, dit in combinatie met een betonnen toren, waarin de lift werd geïnstalleerd. De structuur is licht en gaat perfect op in de terrassen waar weelderig groen de boventoon voert. De structuur van de trap en het bordes voor de lift bestaat uit 3 stalen steunbuizen, een platte boom en geplooide en diepgetrokken staalplaat. De metalen structuur van het bordes en van de terrassen is met bangkirai bekleed. Ze werd thermisch gemetalliseerd. De trapleuningen zijn samengesteld uit buizen van 48 mm met ronde bochtstukken, platte stijlen en een dorpel in geperforeerde staalplaat.
</p>
Tekst: <p>Voor het project W16 dat uit 3 bouwdelen bestaat werd de kwaliteit door een in elkaar vloeiende reeks van verschillende ruimtes op een eigentijdse manier opgewaardeerd. Zo werd een nieuw volume gecreëerd dat de verbinding tussen de bestaande gebouwen maakt. Aan de sobere gevelcompositie van het gebouw Van Kuyck werd een tweede laag toegevoegd. Het scherm van horizontale inox passerelles en verticale getorste glazen lamellen brengt de gevel van het gebouw in de lijn van de boulevard. Voor het concept was het belangrijk dat de kaders van de glaslamellen zo fijn mogelijk werden gerealiseerd maar moest ook worden rekening gehouden met de windkracht, glasdikte, spanningen in het glas en uitzetting van het glas en kader bij opwarming. Hiervoor was inox de beste materiaalkeuze. Het voldoet aan zowel alle technische als esthetische eisen.</p>
Tekst: <p>De wedstrijd beoogde de verbouwing van de brouwerij Hallemans, gelegen langs de kleine Zenne, tot 31 atelierwoningen voor kunstenaars. Omdat de oppervlakte van het hoofdgebouw beperkt was, moest een nieuwbouw worden opgetrokken om het geheel aan te vullen. Deze omvat de goederenlift die alle atelierwoningen van het project aandoet via loopbruggen in het binnenplein en galerijen in het oude gedeelte. Het gebruik van staal liet toe fijnere loopbruggen te maken dan wanneer ze van hout of beton waren gemaakt. Het structureel principe bestond erin de relingen te gebruiken als balken, waarbij het gestrekt en aan zijn uiteinden gelast metaal mee borg staat voor de stabiliteit. Teneinde op het gelijkvloers een open zicht te bewaren, werd de metalen trap met twee UAP 100 aan twee betonnen balken opgehangen die in de uitkraging van de toren werden verankerd.</p>
Tekst: <p>Deze gelijkvloerse studio van 35 m², die aan de achterkant ligt van een beleggingspand uit 1958, werd door de architecten gerenoveerd, met als resultaat een intimistische ruimte met veel daglicht. De slaaphoek verdeelt het volume door aan het grondplan de vorm van een kruis mee te geven. Met sobere middelen wordt de stadstuin verbonden met het project waardoor meer ruimte wordt gecreëerd en het een plek wordt om de natuur op zich te laten inwerken. Een grote glaspartij met slanke stalen profielen verwijst naar de architectuur van de jaren 50. Het uitzicht dat ze biedt op de onverstoorbare beuken, nog versterkt door een trapstructuur in zelfpatinerend staal, doet denken aan de aquarellen van de Belgische symbolist Léon Spilliaert (1881-1946).</p>
Tekst: <p>Voor Cavoe-Tagoe, een stijllabo voor mannen en modespeciaalzaak diende een stijlvol en tijdloos referentiekader gecreëerd te worden. De ontwerper koos voor een organische vormentaal die door het specifiek materiaalgebruik - elektrolytisch hoogglans gepolijste inox in combinatie met de inox geborstelde werkvlakken - een zeer krachtige aanwezigheid in de ruimte krijgt. Het blinkend volume werd voorzien van tal van technische functies. Het blinkende en glanzende roestvast stalen gevaarte van 6 m lang, goed voor een halve ton, heeft zijn plaats in de shop opgeëist, maar doet dit op een ingetogen manier, als statement van gebalde mannelijke kracht. De keuze voor staal was hier vanzelfsprekend: het biedt de mogelijkheid om met een bijzonder beperkte dikte, een grote stijfheid te bekomen. Bovendien laat het diverse afwijkingen en vormgevingen toe.</p>
Tekst: <p>Sinds hun bouw op het einde van de XVde eeuw, werden de zolders van de gebouwen van het klooster van de kathedraal van Luik onbenut gelaten. De beslissing in 2004 om deze ruimtes te bestemmen tot schatkamer van de kathedraal, zou het motief worden voor hun restauratie. De synthese van de objectieven van het museografisch project en van de stabiliteitsstudies, mondde uit in een composietvloer van klassiek gewapend beton boven de gewelven en dit over de ganse lengte van de westelijke vleugel (44 m), als een ponton gedragen door een ensemble van onderspannen stalen liggers. Dit systeem dat opvalt door zijn gesofistikeerd ontwerp en verankerd zit in de gootmuren en in de trekbalken van het gebinte, vormt een horizontaal diafragma dat het geheel stabiel houdt en door middel van twee steunelementen verbonden is met de betonnen noodtrap. Deze toren, die een unieke steunbeer vormt, herbergt verder een trap in weervast staal, rustend op één enkele zijboom van 8,30 m hoogte.</p>
Tekst: <p>Het programma bestond uit het creëren van een klein zakencentrum. De gemeente wilde er ook woningen aan toevoegen. De appartementen zijn voorzien van terrassen met roosters. De buitengalerij (aan de binnenkant van het huizenblok) geeft toegang tot de appartementen via een door glas omgeven lift. De noodladders zijn eveneens gemaakt van staal. De structuur van de trap is gerealiseerd in platstaal die de glaspanelen omsluiten. Deze doen dienst als reling. Die van de lift is gerealiseerd in stalen buizen van 8 x 8 cm. <br>
De liftkoker is volledig beglaasd. De glaspanelen worden op hun plaats gehouden door kleine metalen hoekijzers. De lift zelf is één en al glas. Het gebruik van staal liet toe de sectie van de draagelementen tot een minimum te herleiden, een volledige transparantie van de inkomhal te bewaren en hem een deze edele onthaalfunctie te geven. Het gebruikte staal is van het type A30F. Deze werd thermisch gemetalliseerd en bekleed met drie lagen RM-verf (epoxyverf met twee componenten). De roosters van de terrassen werden thermisch verzinkt.</p>
Tekst: <p>Het te verbouwen magazijn was een restant van een grote houtzagerij. De structuur bestond uit een betonnen skelet en massieve gevelmuren. Het nieuwe project is op deze structuur geënt. Voor de gevel houdt dit in: een lichte ‘regenjas’ in de vorm van een cassettegevel in weervast staal en een ‘trui’, zijnde de warmte-isolatie in combinatie met grote glasvliesgevels. Het weervast staal veroudert, verkleurt en leeft als het ware mee met zijn omgeving. Het is een verwijzing aan de vergane industriële zijde van Boechout. Op die manier begint een oud industrieel gebouw aan een tweede leven.<br>
Een integrale aanpak van het gevelgeheel met alle bijhorende detaillering heeft geleid tot een doordacht ophangsysteem. Dit zorgt voor een mooi resultaat met vlakke, op maat gemaakte panelen en aandacht voor aansluitdetails.</p>
Tekst: <p>Samen met de restauratie van het historisch patrimonium, kan de interne reorganisatie en het optimaliseren van de circulatie van de Emile Braunsschool beschouwd worden als één van de belangrijkste uitdagingen van het ontwerp. Voor de herbouw van de verdwenen pandgang werd een constructie van stalen kokerprofielen opgetrokken volgens het ritme van de houten spanten van de overgebleven dakstructuur. Een tweede hulpstructuur voor de bevestiging van het gevelmateriaal, werd aan de hoofdconstructie voorzien, als hedendaagse interpretatie van de traditionele open arcade. Ter hoogte van de bovenliggende verdiepingen werd de gevel aangekleed met een beplating van weervast staal, waarbij het dynamische lijnenspel van de verschillende vlakken aansluit op de waterlijsten van de aanpalende gevels.</p>
Tekst: <p>Dit atrium vormt de centrale verbinding tussen de verschillende functionaliteiten van het Innovation Center. Onder één dak - vroeger de productieruimte - huist nu een polyvalente ruimte, een vergaderzaal, auditorium, archief, burelen en onderzoeksruimte-showroom. Om deze volumes met uiteenlopende functie harmonieus op elkaar aan te sluiten en het open karakter van de voormalige loods te behouden, werd geopteerd voor een maximale inzet van glas op een draagstructuur van staal. Deze laatste bestaat uit een combinatie van kokers en dunwandige koudgewalste stalen profielen. Waar de sterkte maatgevend was, werd gekozen voor een hoge staalkwaliteit teneinde de profielgeometrie beperkt te houden. De glazen wanden, borstweringen en vloerelementen sluiten rechtstreeks aan op het staalskelet.</p>
