Tekst: <p>Tijdens het Kunstenfestivaldesarts verscheen op een terrein bij Tour&Taxis een enigmatische constructie: een perfecte cirkel met een doorsnede van 20 m. Het ononderbroken glanzende oppervlak van gegalvaniseerde profielplaten werd schuin afgesneden en bood zo een zicht op de ontoegankelijke binnenzijde. ‘De Muur’ verhuisde later naar verschillende plaatsen en moest daarom aan een aantal criteria voldoen: zo moest hij door zes personen op anderhalve dag opgesteld kunnen worden, in een kleine vrachtwagen passen en niet teveel kosten. De keuze voor profielplaten was dan ook logisch. De platen zijn stijf in één richting. Stijfheid in twee richtingen wordt bereikt door twee platen kruislings te verbinden bij elke overlap, volgens het principe van multiplex. De eerste rij vormt de basis voor de volgende platen, waardoor het stijve vlak continu wordt.</p>
Tekst: <p>Een park in de rand van de stad krijgt een polyvalente zaal (theater en muziek) en ontspanningsruimtes voor de derde leeftijd. De scène en de zaal, met opklapbare zetels, en daarvoor de foyer, vormen het centrale schip van het gebouw. Daarnaast bevinden zich twee vleugels waarin cafetaria, polyvalente zalen, foyer voor de kunstenaars, loges, bergingen en technische lokalen zijn ondergebracht. Verder werden tussen de zaal en de foyer nog enkele administratieve lokalen ondergebracht. De structuur in muren van gewapende betonblokken en voorgespannen betonnen welfsels, is omwikkeld met een 15 cm dikke laag rotswol en een economische mantel in gelakte golfplaat en dat zowel voor het dak als voor de buitenwanden. Het golfprofiel van de staalplaten benadrukt nog het expressief karakter van de krachtige vormen van het gebouw. Het project voorziet ook twee grote luifels die de zijvleugels verlengen en boven de toegangswegen golven.</p>
Tekst: <p>Het doel van het project bestond erin van de lokettenzaal - een onderdeel van wat ooit het oude postchequegebouw in Brussel was - een overdekt marktplein te maken. Deze ontmoetingsplaats huisvest verschillende functies: lees- en infohoek, winkel, brasserie, tentoonstellingsruimte, ruimte voor voordrachten, debatten en culturele evenementen.<br>
Het ontwerp is opgebouwd volgens het principe van één zwevend platform, dat het gevoel van beleving van de verschillende functies versterkt, zonder dat ze opgaan in de bestaande architectuur. Ze nemen er als het ware afstand van. Dit nieuwe paviljoen is samengesteld uit een staalskelet. Door met stalen voeten te werken diende de structuur niet in de betonnen balken verankerd te worden. Het volledige ontwerp is gebaseerd op een licht transparant concept.</p>
Tekst: <p>De heropening in december 2009 van het Weststation voor reizigers geschiedde in het kader van de realisatie van een compleet intermodaal knooppunt. Het programma van de Infrabelhalte omvat in hoofdzaak de realisatie van twee perrons van 270 m lang met een luifel van 50 m. Rekening houdend met het gemak van montage, de grote mogelijkheden tot prefabricatie (met een beperkte uitvoeringstermijn), de soepelheid om zich aan te passen aan de verschillende probleemgevallen die zich in het kader van het GEN konden voordoen, werden de structuren van de luifels en de liftkokers gerealiseerd in een metalen skelet van ruw verzinkt staal, met uitzondering van een aantal gelakte elementen (onder meer kolommen, liftstructuur, verlichtingspalen), waarvan de kleur verwijst naar de donkergrijsgelakte structuren van het gebouw.</p>
Tekst: <p>Vanwege het ontwerp en de milieuvriendelijkheid, besloot men al snel om het dak van het nieuwe kantoorgebouw van Elia in staal uit te voeren. Aan dit stalen dak kon men dan ineens de zwevende tussenverdieping bevestigen.<br>
De hoofdspanten van deze dakconstructie werden uitgevoerd in HEA 900 (2x) en HEA 650 (4x) profielen. Gezien de korte straal en de grootte van deze profielen werd er geopteerd om de bocht uit te voeren in PRS-profielen. Deze werden in het atelier aan de dakliggers gekoppeld. De liggers werden gemonteerd op scharnierende assen en kwamen allemaal samen op 1 centraal punt bovenaan het dak. Bovenop de dakspanten zijn gordingen geplaatst die uitgelijnd werden volgens de vorm van het dak. De constructie werd volledig in het atelier voorgemonteerd, waardoor eventuele fouten konden worden aangepast.</p>
Tekst: <p>Doelstelling van het project was een spectaculaire skywalk te realiseren op een door Unesco beschermd erfgoed, met name de Sint-Romboutstoren. Bij de zoektocht naar de materiaalkeuze waren een aantal criteria van belang: het gebruikte materiaal moest zowel duurzaam als modern zijn, bestand tegen allerlei weersinvloeden maar toch de bezoekers de mogelijkheid bieden te genieten van een spectaculair uitzicht, alsook bescherming te bieden tegen de felle wind op deze grote hoogte. Van de grond af is de skywalk bijna onzichtbaar maar na een klim van 514 trappen worden de bezoekers op 92 m hoogte verrast door prachtig platform bestaande uit staalcomponenten in inox 316 en gelaagd veiligheidsglas. Het project omvat verder een wenteltrap van een twintigtal treden, balustrades en een zwevende vloer met een gewicht van 14 ton.</p>
Tekst: <p>Het reizigerscentrum, dat wachtzalen, een winkelgalerij en de toegang tot de parking omvat, bevindt zich onder de sporen, op hetzelfde niveau als het voetgangersplein voor het station. Een centrale galerij, geritmeerd door betonnen gewelven, verzekert de verbinding met de parkings langs de kant van de heuvels en biedt plaats voor de trappen en liften die uitgeven op de perrons. <br>De vitrines van de boetieks en het onthaalcentrum werden gerealiseerd op basis van roestvast platstaal, in 2 richtingen gebogen om de bolle ruiten te omkaderen (gewicht van een beglazing: 550 kg). De uitdaging: naadloos passen in de zeer bijzondere vorm van de betonnen opening. Door de technieken van buiging, versnijding met laser en soldering te combineren en na de 26 openingen te hebben opgemeten met behulp van een regelbare stalen mal, werd het kader (uit één stuk) ter plekke geïnstalleerd en kon de beglazing geplaatst worden. Een tweede stuk werd erop aangebracht om het vast te zetten. Alles werd uitgevoerd in staal AI SI 304 en mechanisch geborsteld voor de afwerking.</p>
Tekst: <p>Het project bestaat uit de realisatie van 6 staalstructuren voor de panoramische liften die de reizigers van de winkelgalerij naar de perrons en de hoger gelegen loopbruggen moeten brengen. De geheel is uitgevoerd in een lichte buisstructuur van roestvast staal. Ze is opgebouwd uit opeenvolgende ringen die door fijne kolommen met elkaar verbonden zijn. De werken dienden eveneens de uitvoering van het gebogen glas te omvatten. Het gelaagd glas wordt met metalen strips op de ringen vastgeklikt. De technische delen van het kunstwerk worden bekleed met platen van geborsteld inox, korrel 320, waardoor het bovenste deel van de liftkokers een blinkend aspect vertonen. Het esthetisch uitzicht is in harmonie met de rest van het gebouw, en meer in het bijzonder de stalen ramen van de vitrines van de boetieks.</p>
Tekst: <p>Het project bestaat uit de realisatie van een monumentaal ingangsportaal voor het Musée Grand Curtius in Luik. Zijn afmetingen zijn ± 4.500 x 4.700 mm voor een gewicht van 2.500 kg. Het portaal wordt gevormd door een stalen kader met platte dwarsliggers van 250 mm x 10 mm. De buitenbekleding is gerealiseerd in plaatstaal van 5 mm met een hol reliëf, terwijl de binnenbekleding om esthetische redenen bekleed werd met een aluminiumplaat. Omwille van zijn gewicht maar ook om het manoeuvreren te vergemakkelijken en de plaatsinname te beperken, werd het portaal op een in de fabriek op maat gemaakte spil gemonteerd en gemotoriseerd. De motor is volledig onzichtbaar in het portaal geïntegreerd. De detailplans werden ontwikkeld op basis van het idee van de architect. De studie en de berekening van de grootte van de verschillende elementen met de hulp van een adviserend ingenieur, maakten het mogelijk het design te bewaren en de motorfunctie en alle noodzakelijke versterkingen (spanschroeven, moffen) te integreren. Alle stalen elementen werden gezandstraald, gemetalliseerd en gepoederlakt.</p>
Tekst: <p>Het project van de overkapping van het station van Leuven maakt deel uit van een globaal renovatieproject van het bestaande station en zijn omgeving. De delen waar het hier over gaat zijn de gevel en de luifel richting Kessel-Lo. De openingen van het gestrekt metaal verminderen de luchturbulenties die veroorzaakt worden door de treinen die in en uit het station rijden, net als de invloed van de wind op de structuur. De gevel en de overlangse luifels beschermen de reizigers eveneens tegen de regen. De gevel hangt aan de hoofdbogen vast die het dak boven de rails dragen. De gevelstructuur in verzinkt staal, draagt de beglazingen door middel van T-profielen. De gevel is uitgerust met galerijen van stalen roosters en veiligheidsrails voor het onderhoud. De beglazing van de luifels hangt vast aan buizenprofielen in staal, die op hun beurt aan de gevelstructuur bevestigd zijn. In een ecologisch perspectief trachten de structurele principes optimaal gebruik te maken van de materie teneinde een structuur te realiseren met een minimaal dood gewicht.</p>
